Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/33556 K.2021/7528

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2018 tarihli ve 2015/824 Esas, 2018/770 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/11/2020 gün ve 15675-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2020 gün ve 2020/102603 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2018 tarihli ve 2015/824 Esas, 2018/770 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından hakkında hükmolunan mahkumiyet hükümleri yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 08/10/2019 tarihli ve 2018/3239 Esas, 2019/2187 sayılı kararı ile hükmün bozularak yeniden karar verilmek sureti ile sanığın atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından bahisle beraatine karar verildiği görülmekle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince beraate konu suçların yanında işlenen mala zarar verme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikli olması nedeniyle istinaf incelemesine konu edilemediği anlaşılmış ise de,

mala zarar verme suçunun beraat kararı verilen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarıyla bağlantılı olduğu ve her üç suçun birlikte işlendiğinin iddia edildiği, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçunu işlediğine dair de mahkumiyete yönelik her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar

verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İnceleme konusunu oluşturan davada, her ne kadar suça sürüklenen çocuk ... hakkında Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2018 tarihli ve 2015/824 Esas, 2018/770 sayılı kararı ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 08/10/2019 tarihli ve 2018/3239 Esas, 2019/2187 sayılı kararı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından ise beraatine karar verildiği,

bu nedenle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarıyla birlikte işlendiği belirtilen mala zarar verme suçundan da beraat kararı verilmesinin talep edildiği anlaşılmış ise de; kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği, kanun yararına bozma gerekçesi yapılamayacağından ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı da bulunmadığından,