Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10162 K.2023/3722

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.06.2015 tarihli ve 2015/12467 Esas No.lu iddianamesiyle sanıklar hakkında temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar A.A. ve A.Ç. ile birlikte gece vakti şikâyetçinin sorumlusu olduğu Yıldırım Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğüne ait telle çevrili alandaki binanın arka bahçeye bakan kapısını sert bir cisimle zarar verip zorlayarak açmak suretiyle içeri girdikten sonra, LCD televizyon, tablet, 1.000,00 Türk lirası ve 300 metre elektrik kablosunu almaları şeklindeki eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 53, 116/4, 119/1-c, 53, 142/1-a, 143, 53 ve 63. maddeleri gereğince hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/1059 Esas, 2016/603 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143, 62, 53 ve 58. (sanık ... bakımından) maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 62, 53 ve 58. (Sanık ... bakımından) maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay ve kamu malına zarar verme suçundan aynı Kanun'un 152/1-a, 62, 53 ve 58. (Sanık ... bakımından) maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmaları karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... 20.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, kararın temyiz edilmesini talep etmiştir. 2. Sanık ... 20.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, eksik araştırma sonucu karar verildiğini, bu sebeple kararın bozulması gerektiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 27.05.2015’te gece vakti sayılan saat 02.30 sıralarında şikâyetçinin sorumlusu olduğu Yıldırım Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğüne ait telle çevrili alandaki binanın bahçeye bakan kapısının sert bir cisimle kırılmak suretiyle içeri girilip, bir adet Samsung marka LCD televizyon, bir adet Samsung marka tablet, 1.000,00 Türk lirası ile 300 metre elektrik kablosunun alındığı,

başka suçtan yakalanan sanık ...'ın suçunu ikrar etmesiyle suça konu eylemi diğer sanık ... ve haklarında yaş küçüklüğü sebebiyle ayrı yargılama yürütülen temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar A.A. ve A.Ç. ile birlikte gerçekleştirdiklerini, sanık ... ’nin de suça konu LCD televizyonu sattığını beyan ettiği, sanık ... Ali'nin suçlamaları inkâr ettiği; ancak tanık M.B.'nin suça konu televizyonu kendisine sanık ...

Ali’nin 200,00 Türk Lirası karşılığında sattığını beyan ettiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık ... suçu ikrar ederken diğer sanık ... inkâr etmiştir. Tanık M.B ise suça konu LCD televizyonu kendisine sanık ...'un sattığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların şikâyetçinin sorumlusu olduğu Yıldırım Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğüne ait binadan bir adet Samsung marka LCD televizyon, bir adet Samsung marka tablet, 1.000,00 Türk lirası ile 300 metre elektrik kablosunu almaları şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların eylemlerini gerçekleştirdikleri yerin

kamu kurumu ve aynı zamanda bina niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanmasında zorunluluk bulunması,

3. Sanık ...'un hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/249 Esas, 2009/196 Karar sayılı ilamına konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, bunun dışında sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetleri içinde mahkemece esas alınandan daha az ceza içeren ve en ağırı olan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/679 Esas, 2012/1268 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi sebepleriyle hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR