Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11189 K.2023/7403

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2 ve 151/1. maddelerinde belirtilen cezaların üst sınırına göre; 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13.10.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından,

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/255 Esas, 2016/148 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görülmekle hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.