Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11342 K.2021/21077

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılanın temyiz itirazlarının sadece beraat kararlarına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede: Karar tarihinde Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan sanık ...’e hükmün 22/06/2016 tarihinde yüze karşı tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanık ...’e yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle sanığın 03/08/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

önce TCK’nın 116/2. maddesi gereğince teşdiden 8 ay hapis cezasına ve devamında TCK’nın 116/4. maddesi gereğince teşdiden 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından ve katılanların işyerlerine maskeli olarak girildiğinin güvenlik kamerası kayıtlarından anlaşılması karşısında, sanığın katılanlara yönelik hırsızlık suçlarına ilişkin eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.