Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11503 K.2023/8303

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I - Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II - Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Başka suçtan tutuklu olup son duruşmada hazır edilen ve yüzüne karşı verilen 28.06.2016 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, süresinden sonra yapılan 11.07.2016 tarihli sanığın temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi gereğince hüküm kurulurken, seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği hâlde 5237 sayılı Kanun'un 50/2. maddesine aykırı olarak tayin olunan hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.