Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11536 K.2023/8292

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Her ne kadar mahkemece tanığın olayın sıcaklığıyla alınan beyanında sanığı teşhis ettiği ve sanığın hazırlık aşamasında kolluk tarafından alınan ifadesinde atılı suçları işlediğini tevil yoluyla ikrar ettiği gerekçeleri ile mahkûmiyet kararları verilmiş ise de; tanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında bir şahsın iş yeri önünde bir saat kadar etrafı gözetlediğini ve sonrasında hırsızlık eyleminin meydana geldiğini duyduğunu belirttiği ancak beyanında sanığı teşhise yönelik bir hususun yer almadığı, duruşmada ise suç tarihinde gördüğü şahsı hatırlamadığını belirterek herhangi bir teşhiste bulunamadığı,

sanık soruşturma aşamasında kolluk tarafından müdafi hazır bulunmaksızın alınan ifadesinde tevilli ikrarda bulunmuş ise de bu ifadesine dair duruşma aşamasında bir diyeceğinin olmadığını beyan ettiği dikkate alınarak; sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefonu numarasının tespiti ile HTS kayıtlarının celp edilmesi,

ayrıca mahkemece yeniden savunması alınarak duruşmadaki, hazırlık ifadesine karşı bir diyeceğinin bulunmadığına dair beyanının açıklattırılması ve aşamalardaki ifadelerinin tekrar sorulması suretiyle aradaki çelişkilerin giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

2.Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu nedenle, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/7. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde sanık hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,