Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11602 K.2023/8358

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınan İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2008/218 Esas, 2009/62 Karar sayılı kararına ilişkin cezaların 03.07.2012 tarihinde infaz edildiğinin ve infaz tarihinden itibaren üç yıl geçtiğinin anlaşılması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir ilâmın bulunmaması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,