Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11630 K.2022/1543

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik kasten yaralama ile müşteki ...’ya yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlara; mağdur ... vekilinin temyiz isteminin, sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I) Sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğu için şahsa bağlı şikayet hakkı kendisine ait olan mağdur ...’nun 24/10/2013 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olduğunu, ancak davaya katılmak istemediğini beyan ederek 5271 sayılı CMK’ nın 237. ve 238. maddeleri gereğince katılan sıfatını almaması karşısında, mağdur vekilinin sanık ... hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, mağdur vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik kasten yaralama ile müşteki ...’ya yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın karar tarihinden sonra, 08/10/2021 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,