Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13233 K.2024/142

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Dosya içeriğine göre, sanığın ve temyiz dışı sanık G.T'nın her aşamada atılı suçu inkar etmeleri, şikâyetçi ...’ın ise kovuşturma evresinde sanıkların evlerine tam olarak girmediklerini ve tartışma üzerine polisi arayan kişinin de kendisi değil kardeşi ... olduğunu beyan etmesi karşısında, mahkemece öncelikle suça konu olayın gerçekleştiği yerin tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilip, ...’ın da tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumu hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Mahkemece sanığın eylemini birden fazla kişiyle birlikte gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine karşın, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Kısa süreli hapis cezasının adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine rağmen mahkemece sanık hakkında hapis cezasının kanuni sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunması,