Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13909 K.2024/1028

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında mahkemece hangi ilâmın tekerrüre esas alındığı karar yerinde belirtilmemiş ise de, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesinde yer alan “Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca önceki hükümlülüklerinden en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22/01/2013 tarihli ve 2012/6-1431 Esas, 2013/18 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanıkların mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek bulunmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği hususu gözönüne alındığında sanığın mükerrirliğine esas alınan ilâmın hükümde gösterilmemesi bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Elektronik ortamda UYAP - MERNİS’ten alınan nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 19.03.2017 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanığın hukukî durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,