Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13938 K.2024/3383

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317, maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, komşusu olan katılan ile gece vakti sesten rahatsız olunması nedeniyle site bahçesinde aralarında çıkan tartışma sırasında katılana hakaret ve tehdit sözleri söylediği, katılanın üzerine yürüdüğü, ancak kolluk görevlilerinin araya girmesi sonucu katılanı yaralayamadığı, katılanın ceketini tutup çekerek yırtmak suretiyle zarar verdiği, şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35, 151/1, 106/1-1.cümle, 125/1-4. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme, hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, 01.02.2016 tarihli mahkûmiyet hükümlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,