Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/15258 K.2024/7252

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanık ...'in yakalama kararına istinaden en son savunmasının alındığı sırasında bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine doğrudan MERNİS şerhli olarak çıkarılan 07.11.2016 ve 17.11.2016 tarihli tebliğlerin usulüne uygun olmaması nedeni ile 06.04.2014 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan tebliğ işleminin ardından sanığın 13.04.2017 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı, olayın oluş şekli, mağdur beyanı ve sanıkların ifadeleri hep birlikte değerlendirildiğinde; sanık ... hakkında mahkumiyet kararı veren mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya kapsamından suça konu kredi kartının hangi zaman diliminde çalındığına dair net bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümde, mağdurun 10.12.2014 tarihli duruşmada, sanık ...'in herhangi bir ödeme yapmadığını beyan ettikten sonra, sanığın 17.06.2015 tarihli savunmasında mağdurun zararını karşıladığını savunması nazara alındığında, bu hususun doğruluğu ve ne zaman zararın giderildiği araştırılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümde, mağdurun 10.12.2014 tarihli duruşmada, alınan ifadesinde, sanığın kendi payına düşen zararını ödediğini ve hakkında kısmi ödeme nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yönelik muvafakati bulunduğunu beyan ettiği gerekçesi ile sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, mağdurun yeniden beyanına başvurularak zararının hangi zaman dilimi içerisinde karşılandığı kesin olarak tespit edildikten sonra,

sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken, eksik araştırma neticesinde mağdurun zararını soruşturma aşamasında giderildiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Mağdurun kredi kartının, sanıklar tarafından birden fazla kez kullanılması ve banka kartı kullanılarak para çekilmesi eyleminin TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme olarak banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

5- Başkasına ait banka ve kredi kartının izinsiz kullanılması suçundan sanıkların eylemine uyan TCK'nın 245/1. maddesinde hem hapis, hem de adli para cezasının öngörülmüş olmasına karşın, sanıklar hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken adlî para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

6- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde mağdura ait kredi kartının soruşturma aşamasında iade edildiğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış ise de, soruşturma aşamasında mağdurun kredi kartının tarafına iade edildiğine yönelik dosya kapsamına göre herhangi bir bulgu bulunmadığından, mağdurun yeniden beyanına başvurularak kredi kartının iadesinin sağlanıp sağlanmadığı, iade edildi ise iade zamanı da sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,