Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/15306 K.2024/8871

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve katılan ...'nin temyiz isteminin sanıklar hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara ilişkin olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın mala zarar verme suçundan yargılama konusu eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde tanımlanan suç ile sanıklar ... ve ...'ın hakaret suçundan yargılama konusu eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 129/3. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 09.10.2015 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,