Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16573 K.2021/20958

Mala zarar verme suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Sarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2021 tarihli ve 2020/71 esas, 2021/179 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/06/2021 gün ve 10545/2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/07/2021 gün ve 2021/81675 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01/03/2018 tarihli ve 2017/15053 esas, 2018/2242 karar sayılı ilamında, "...Hayvanın serbest bırakılması veya kontrol edilmemesi nedeniyle mala zarar verilmiş olması durumunda, mala yönelik tehlikeler suç kapsamında bulunmadığından, 177. maddedeki suç oluşmaz. Buna karşın, failin saldırgan olan hayvanının mala zarar verebileceğini öngörmesine karşın serbest bırakması olayında, doğrudan veya olası kastla mala zarar verme suçunun oluşabileceği düşünülmelidir. Fail, hayvanın saldırabileceğini öngöremeden serbest bırakmışsa, eyleminin manevi unsuru taksir olup, mala zarar verme suçunun taksirle işlenmiş biçimi düzenlenmediğinden, suç oluşmayacaktır...." şeklinde belirtildiği üzere,

Somut olayda; kendisine ait olup hayvanlarını korumak için besleyip bulundurduğu ve serbest dolaşmasına izin verdiği köpeğin, müştekinin kavun tarlasına zarar vermesi şeklinde gerçekleşen fiil nedeniyle sanığın, müştekinin mallarına zarar verme doğrudan kastıyla hareket ettiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı,

ancak köy sınırları dahilinde söz konusu köpeğin başkasının mallarına zarar vermesi durumunun öngörülmesinin asıl olduğu halde, sanık tarafından serbest dolaşmasına izin verildiği anlaşılmakla, olası kast ile hareket ederek mala zarar verme suçunu işlediği belirlenen sanık hakkında takdir olunan cezasından 5237 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

5237 sayılı Kanun’un 21. maddesinin 2. fıkrasının. “Kişinin, suçun kanunî tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi hâli” şeklinde olduğu, fıkra gerekçesinde ise. “Olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir.

Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir.” şeklinde olası kastın uygulanma şartlarının belirlendiği, somut olayda; kendisine ait olup hayvanlarını korumak için besleyip bulundurduğu ve serbest dolaşmasına izin verdiği köpeğin, müştekinin kavun tarlasına zarar vermesi şeklinde gerçekleşen fiil nedeniyle sanığın, müştekinin mallarına doğrudan zarar verme kastıyla hareket ettiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı,

ancak köy sınırları dahilinde söz konusu köpeğin başkasının mallarına zarar vermesi durumunun öngörülmesinin asıl olduğu halde, sanık tarafından serbest dolaşmasına izin verildiği anlaşılmakla, olası kast ile hareket ederek mala zarar verme suçunu işlediği belirlenen sanık hakkında takdir olunan cezasından 5237 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (ŞARKIŞLA) Asliye Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 16.03.2021 tarihli ve 2020/71 E., 2021/179 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA,

aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi uygulanmak suretiyle tespit edilen 120 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince 1/2 oranında yapılan indirim yapılarak 60 gün adli cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün adli cezası ile cezalandırılmalarına, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL’den 1000 TL adli para cezasına hükmedilmesine, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına,