Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17175 K.2024/10706

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında katılanın iş yerine gece vakti iş yeri penceresini kırmak suretiyle girerek suça konu malları çalmaları şeklinde iddia olunan eylemleri nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkların gece vakti katılana ait iş yeri penceresini kırarak suça konu malları çalmaları şeklinde iddia olunan eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 03.11.2015 tarihli sorgu tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,