Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18209 K.2024/7191

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkili sanığın suçsuz olup eksik inceleme ve değerlendirme ile usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemin TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında olduğuna, buna göre de sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suça konu eşyanın değerinin az olması nedeniyle aynı zamanda TCK'nın 145. maddesinin de uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;