KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/20204 E., 2024/18786 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/2038 E., 2019/139 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması
- Tebliğname görüşü
- Esastan ret
Karar Metni
344 kelime·2 dk okuma
Sanığın hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; müvekkilinin bahsettiği kişilere yönelik araştırmanın yapılmadığına, aracın benzerlik göstermesi nedeniyle müvekkilinin olayın sanığı haline getirildiğine, sanığın evinde yapılan aramada hayvanların bulunmadığına, müvekkilinin sabıkasının bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğindeki diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde “asgari hadden ceza tayin edildiğinin” belirtildiği halde suç tarihi itibarıyla da anılan suçun cezasının alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 142/2-g maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, devamında bu ceza üzerinden aynı Kanun’un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/20204, K. 2024/18786, 5 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama