Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20208 K.2024/18373

Sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ilk derece mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın suçu işlemediğine, yalnızca DNA tespiti dışında delilin bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;