Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20608 K.2024/15890

İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 168/1, 62, 53, 58 ve 245/1, 168/2, 62, 52/2-4, 53, 58 maddeleri uyarınca sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezası ile 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli cezalarına dair hükümlere yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan duruşma sonucunda ilk derece mahkemesinin anılan hükümlerinin kaldırılarak aynı Kanun'un 142/2-e, 168/1, 62, 53, 58 ve 142/2-e, 168/2, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezası ile 1 yıl 4 ay 20 günlük hapis cezasına ilişkin kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "adil yargılanma hakkının ihlâl edildiğine, hakkında hükmedilen cezaların ağır olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;