Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20638 K.2024/12896

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın cezalandırılabilmesi için şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, yeterli delillerin bulunmadığına, cezanın ağır olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanın ikâmetinin eklentisi niteliğindeki ağıldan suça konu koyunları çaldığının anlaşılması karşısında eylemin 142/2-g-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde aynı Kanun'un 142/2-g maddesinden hüküm kurulması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olduğundan, bu durumun sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, bozma nedeni yapılmamıştır.