Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21680 K.2022/460

Kamu malına zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bor 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/06/2020 tarihli ve 2019/744 esas, 2020/212 sayılı kararının istinaf edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin anılan Mahkemenin 16/11/2020 tarihli ve 2019/744 esas,

2020/212 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/12/2020 tarihli ve 2020/634 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/07/2021 gün ve 10121-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/09/2021 gün ve 2021/94599 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesinde ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren hâkim olarak bulunan Gülsüm Bayram'ın (215018),

yargılamanın yenilenmesi talebinin de reddine karar verdiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre, sanık ...’ın mahkemenin 29/06/2020 tarihli mahkumiyet kararını 05/11/2020 tarihinde istinaf ettiği, mahkemenin 05/11/2020 tarihli ek kararıyla istinaf talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanığa 06/11/2020 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 09/11/2020 tarihinde bu ek kararı da istinaf etmesi üzerine mahkemenin dosyayı istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine göndermesi gerektiğinden mahkemenin 29/06/2020 tarihli kararının usulüne uygun kesinleşmediği, sonradan verilen kararların da yok hükmünde olduğu anlaşıldığından,