Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22224 K.2022/8189

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II)Sanıklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ..., ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların cezalandırılmasına konu eylemin suç tarihinin 25/06/2013 olduğu, fiilin işlendiği tarihte yürürlükte olan Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a maddesinde bu eylem için öngörülen cezanın alt sınırının 2 yıl hapis cezası olması ve gerekçeli kararda da cezanın alt sınırdan tayin edildiğinin kabulü karşısında; sanıklar hakkında TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca temel cezanın 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,