Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23472 K.2024/12735

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1-Suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan tayin olunan cezanın en fazla üçte birine kadar artırılabileceği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 143.maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

2- 14.01.2019 tarihli bozma öncesi hükümde sanığın sonuç ceza olarak TCK'nın 142/1-b, 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b, 143, 62. maddeleri gereğince verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç ceza olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,