Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/3366 K.2021/15286

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, hükmün tefhim edildiği 03/12/2015 tarihinde Silivri 2 Nolu L tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu ve kararın yasa yolu bildiriminde sanığa CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla sanığın 18/12/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümle, 125/1-4, 116/1 ve 151/1. maddeleri uyarınca tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükümler kurulduğu, bu tarihte sanığın üzerine atılı mala zarar verme ve tehdit suçlarının uzlaşma kapsamında olmadığı ve soruşturma aşamasında da hiçbir suç yönünden uzlaştırma teklifi yapılmadığı,

hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümlede düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı yine CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak,

atılı tüm suçlar yönünden usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,