Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/4842 K.2022/15821

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 26.09.2014 tarihli sağlık kurulu raporuna göre “sanığın 11.07.2014 tarihinde işlediği hırsızlık suçuna karşı cezai sorumluluğunun tam olduğunun” tespit edildiği, sanık müdafiinin itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu Dördüncü Adli Tıp İhtisas Dairesince düzenlenen 16.10.2015 tarihli raporda da” sanığın 11/07/2014 tarihinde işlediği suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğunun” belirtildiği,

sanık müdafiinin, sanığın adli sicil kaydına göre sadece motosiklet hırsızlıkları işlediğinin anlaşılması nedeniyle buna özel bir değerlendirme yapılması gerektiğine yönelik itirazı üzerine Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalığı Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 09.03.2016 tarihli sağlık kurulu raporunda ise “sanığın atılı motosiklet hırsızlığına yönelik suçu işlediği zaman davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısmen azalmış olduğu ve TCK’nın 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağının” belirtildiği anlaşılmakla.

5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Üst Kurulundan sanığın suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,