Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/5879 K.2022/17645

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mükerrerliğe esas alınan Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2006 tarih 2005/1032 E., 2006/800 K. sayılı 03.05.2007 tarihinde kesinleşip 08.12.2014 tarihinde yerine getirilen ilamında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin olan hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK’nın 492/1-son, 522. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması,