Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7540 K.2023/188

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2013/517 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 152 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; çok pişman olduğuna, zararın katılanın söylediği miktar olmadığına, hakkında etkin pişmanlık, seçenek yaptırımına çevirme, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay yeri inceleme raporu, tanıklar ... ve ...'ın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanları, sanığın tüm aşamalardaki atılı suçu kabule yönelik savunmaları, müştekinin tüm aşamalardaki beyanları, adli sicil kaydı, iddianame ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılanın yanında iş akdiyle çalıştığı, iş akdinin feshedilmesi nedeniyle katılana kızdığı, katılanın iş yerinde olmadığı bir zaman zarfında iş yerine gittiği, park halinde bulunan 34 adet ATV motorundan 7 adetini tamamen yakarak kullanılamayacak hale getirdiği, 5 adet motoru ise kısmen yakmak suretiyle ağır hasarlı hale getirdiği, 3 adet motorun da hafif hasarlı olacak şekilde yakması nedeniyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, suç nedeniyle oluşan zararın ağırlığı, bu zararın sanık tarafından giderilmediği, verilen ceza miktarı itibarıyla sanık hakkında seçenek yaptırıma çevirme, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 ncü maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2013/517 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,