Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7768 K.2023/1294

MAHKEMESİAsliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan CMUK'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2016 tarihli ve 2015/57983 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanıkların, katılanlara ait aracın bagajından içerisinde 25.000 USD bulunan çantayı çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinden bahisle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli ve 2016/63 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan, TCK'nın 141/1, 143, 168/2 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; dosyada mevcut fotoğraflardaki kişilerin sanıklar olmadığına, suç işlemedikleri sabit olduğu halde sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; katılan ...'nin olay günü gece sayılan saat 18.00 sıralarında, aracını, .Ekmek Fabrikası önüne park ettiği, ekmek almak için araçtan indiği eşi katılan ... ve çocuklarının ... içerisinde kaldığı, 10 dakika sonra katılan ...'un elinde poşetlerle aracın yanına geldiği, katılan ...'a aracın kilidini açtırıp poşetleri bagaja koyarak araca bindiği, kapıyı kapattığı sırada, kapılardan birinin açık olduğu sinyalini duyması üzerine dikiz aynasına baktığında, aracının hemen arkasında duran aracın yanında sanık ...'ı kolunun altında kendisine ait çanta ile gördüğü,

katılan ...'un, aracın yanına geldiği sırada hemen arkasındaki aracın, kapıları açık vaziyette beklediği, sağ ön koltukta sanık ...'ın yüzünü eliyle kapattığı, sanık ...'ın çantayı aldıktan sonra hızlıca uzaklaştıkları kabulüyle sanıklar hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Katılan ... aşamalarda; olay günü saat 18.00 sıralarında, aracını yola park edip, eşi katılan ...'den aracı kilitlemesini istediğini, 10 dakika sonra elinde poşetlerle döndüğünde, camı tıklatıp eşine kapıları açtırdığını, poşetleri bagaja koyup araca bindiğinde, kapı açık sinyalini duyduğunu, dikiz aynasından baktığında sanık ...'ı kolunun altında kendi çantasına benzer bir çanta ile bagajın önünde gördüğünü, kontrol etmek için araçtan inip bagaja baktığında içerisinde 25.000 USD bulunan çantasının yerinde olmadığını gördüğünü, bu sırada sanık ...'ın,

kendi aracına en fazla 1 metre mesafede park hâlde ve çalışır hâlde olan. marka araca binerek hızla uzaklaştığını, araçta sanık ...'ın da olduğunu, yüzlerini net olarak gördüğünü beyanla şikâyetçi olmuş, katılan ...; eşi ...'nin elinde poşetlerle geldiğinde aracın kilitli kapılarını açtığını, bu sırada, arkalarında park hâlde ve çalışır hâlde duran Toyota marka araçta sanık ...'ı gördüğünü, sanık ...'ın aracın dışında onlara baktığını, katılan ..., poşetleri aracın bagajına koyduktan ve çantanın yerinde olmadığını farkettikten sonra iki sanığın, araca hızlıca binerek uzaklaştıklarını,

her iki sanığın da yüzünü net olarak gördüğünü beyanla şikâyetçi olmuştur.

3. 16.12.2015 tarihli Eşkale Dayalı Teşhis Tutanağına göre; katılanlar, her iki sanığı da fotoğraf albümünden ve 13.01.2016 tarihli Canlı Teşhis Tutanağına göre de kesin ve net olarak teşhis etmişlerdir. 4. Sanıklar; atılı suçlamayı kabul etmemiş, katılanların tüm zararını kovuşturma aşamasında tazmin etmiş, katılanlar 01.03.2016 tarihli şikâyetten vazgeçme dilekçesine ve dilekçeye ekli aynı tarihli dekonta göre, sanıkların 60.000,00 TL ödeme yaptıklarını, zararlarının kalmadığını beyanla şikâyetten vazgeçmiştir.

IV. GEREKÇE

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR