Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7887 K.2023/1760

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasının mahkûmiyet hükmünün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.06.2016 tarihli ve 2016/736 Esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında dosyaları ayrı 2 suça sürüklenen çocukla birlikte katılanın iş yeri kepenk kilidini kırarak içeriden malzeme ve para çaldığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/4, 119/1-c, 151/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2016 tarihli ve 2016/289 Esas, 2016/320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına: iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; mala zarar verme suçundan ise aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği pişman olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün ertelenmesi gerektiğine ilişkindir. 2-Sanık müdafiinin temyiz isteği kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın işyerine girilerek 4-5 milyarlık Tekel ürünü, nüfus cüzdanı, ehliyeti, bankamatik kartı ve 1500 TL paranın çalındığı, kamera kayıtlarından eylemi sanık ve dosyaları ayrı 2 suça sürüklenen çocuğun 03.50 sıralarında gerçekleştirdiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır. 2. Sanık, eylemleri ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Hakkında Katılana Yönelik Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.Sanık Hakkında Katılana Yönelik Hırsızlık ve İşyeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

1.Hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş;

ayrıca iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, belirlenen cezanın uzun süreli olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin karar verilmiş ise de bu hususun yukarıda anılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince belirlenen 5 yıl hapis cezasında suçun gece vakti işlenmesi nedeni ile aynı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılması gerekirken, 1/6 oranında artırım ile 5 yıl 10 ay hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulandığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmama gerekçelerinin doğru şekilde açıklandığı anlaşıldığından, sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılana Yönelik Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın ve müdafiinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B.Sanık Hakkında Katılana Yönelik Hırsızlık ve İşyeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2016 tarihli ve 2016/289 Esas, 2016/320 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA,