Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7922 K.2023/671

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesinin gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2016 tarihli ve 2015/13243 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 53 ve 58. maddeleri kapsamında, hırsızlık suçundan kamu dava açılmıştır. 2.... (Kapatılan) ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/56 Esas, 2016/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, uzlaşmadan ve yeni çıkan infaz yasasında lehine olan hükümlerden yararlanmayı talep etmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'ın ...

Taşıyıcılar Kooperatifine bağlı çalışan ... plakalı şehir içi minibüsünün şoförlüğünü yaptığı, katılanın 21.12.2015 tarihinde öğle saatlerinde minibüsün seferi olmadığı için kooperatif binasına gitmek üzere aracını cadde üzerine park ettiği, kumanda ile minibüsün kapılarını kapayarak ayrıldığı, katılanın bir süre sonra tekrar aracına geldiğinde araç içerisindeki bozuk para kutusunun koparıldığının ve içindeki 100,00 TL. civarındaki bozuk para, bozuk para kutusu ve bu kutuyu tutan metal pimin çalındığını fark ettiği, şikâyet üzerine yapılan araştırmada, araç içerisindeki güvenlik kamerasının incelendiği,

sanık ...'nın saat 13.10 sıralarında minibüsün dışında kaldırımda durmakta iken minibüse yaklaşarak aracın kapı havasının boşaltılmasını sağlayan düğmeye basarak kapıyı açtığı ve araç içerisine girdikten sonra para kutusunu yerinden sökerek içerisindeki bozuk paralarla birlikte aldığı, araçtan inerek kapıyı kapattığı para kutusunu duvarın üzerine koyup minibüsün tekrar kapısını açıp para kutusunu tutan metal pimi de alarak aracın kapılarını kapatıp olay yerinden ayrıldığının tespit edildiği, yakalanan sanığın suçunu ikrar ettiği, katılanın zararını karşılamadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın uzlaşmadan ve yeni çıkan infaz yasasında lehine olan hükümlerden yararlanmayı talep etmesine ilişkin temyiz isteği yönünden yapılan incelemede, sanığın üzerine atılı suç uzlaşmaya tabi olmadığından ve infaz yasasında sanığın lehine uygulanabilecek herhangi bir hüküm olmadığından, mahkeme kararında bu sebeplere ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Temyiz istekleri dışında dikkate alınan sair hususlar yönünden yapılan incelemede,

Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, katılanın ... Taşıyıcılar Kooperatifine bağlı olarak şoförlüğünü yaptığı, minibüsün kumanda ile kapatılan kapısını üzerindeki kapının havasının boşaltılmasını sağlayan düğmeye basarak açması ve minibüsteki 100,00 TL. bozuk para, bozuk para kutu ve bu kutuyu tutan metal pimi çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK’nun 142/2-h maddesine göre sanık hakkında uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR