Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7925 K.2023/562

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mağdura ait inşaat alanında ofis olarak kullanılan konteynerın pvc penceresinin zorlanarak açıldığı, içerisindeki bilgisayar, yazıcı, iki adet tüp ve seyyar kablonun çalındığı, başka bir soruşturma kapsamında sanığın ikamet ettiği adreste yapılan aramada suç konusu bilgisayarın ele geçirildiği, sanığın savunmasında bilgisayarı mağdur ...'dan satın aldığını beyan etmesi sebebiyle mağdur hakkında soruşturma yapılmasına neden olarak iftira suçunu işlediği iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 267/1, 116/2, 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/151 Esas, 2015/441 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. İftira suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 267/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi hak etmediği halde ceza aldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mağdur ...'ün Başkarcı Beldesinde bulunan vali konağı inşaatının yetkilisi olarak çalıştığı, suç tarihinde akşam saatlerinde inşaat alanında bulunan ve ofis olarak kullanılan konteynerın kapısını kilitleyip çıktığı, sabah tekrar geldiğinde iş yerinin pvc penceresinin açık olduğunu görmesi üzerine yaptığı kontrolde dizüstü bilgisayar, yazıcı, iki adet mutfak tüpü ve seyyar kablonun çalındığını tespit ettiği, başka bir soruşturma kapsamında sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde mağdura ait bilgisayarın bulunduğu,

sanığın soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan ifadesinde bilgisayarı İstiklal Caddesinde caminin 100 metre aşağısında bulunan internetçi Ali'den aldığını beyan ettiği, 380,00 TL karşılığında satın aldığını beyan ettiği, bunun üzerine sanığın tarif ettiği yerde yapılan araştırmada internet kafe işletmekte olan mağdur ... hakkında soruşturma yapıldığı ancak sanığın iddiası doğrulanmadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, sanığın kovuşturma aşamasında mahkeme huzurundaki savunmasında ise bilgisayarı Ali Can Güler isimli kişiden satın aldığını savunduğu,

Ali Can Güler'in tanık olarak alınan beyanında ise sanığa bilgisayar satmasının söz konusu olmadığını belirttiği anlaşılmıştır.

2. 28.03.2014 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporunda konteynerın penceresinin levye benzeri bir aletle zorlanarak açıldığı tespit edilmiş, sanığın adli sicil kaydı dosya içerisine alınmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik değerlendirme;

1.Mağdurun iş yerinden çalınan bilgisayarın sanığın ikametinde yapılan arama sonucunda ele geçirildiği, sanığın bilgisayarı nereden aldığı hususunda inandırıcı bir delil öne süremediği anlaşıldığından hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 27.19.2012 tarihli ve 2011/235 Esas, 2012/274 Karar sayılı ilamının erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin olduğu, sanığın adli sicil kaydında bulunan Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/720 Esas, 2013/864 Karar sayılı, 10.09.2013 tarihinde kesinleşerek 15.12.2019 tarihinde infaz edilen 2 yıl 11 ay hapis cezasına ilişkin ilamın daha ağır cezayı öngörmesi nedeniyle tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. İftira suçundan kurulan hükme yönelik değerlendirme

5237 sayılı Kanun'un 267/1. maddesinde de "Yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

" denilerek iftira suçu hüküm altına alınmıştır. Mezkûr maddede iftira suçunun işlenebilmesi için gerekli unsurlar;

1.Mağdur hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak kastıyla hareket etmek,

2. Hukuka aykırı bir fiil isnadında bulunmak, şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Buna göre somut olayın değerlendirilmesinde; kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olarak suç konusu bilgisayarı mağdurdan satın aldığını iddia eden sanığın mağdur hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak kastıyla hareket ettiğinin kabulü mümkün olmadığı gibi sanığın, mağdurun bilgisayarı ne şekilde elde ettiğine ilişkin açıkça hukuka aykırı fiil isnadında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Bu açıklamalar ışığında sanığın atılı iftira suçundan beraati gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala zarar Verme Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünde (A.2.) numaralı bentte açıklanan nedenle Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/151 Esas, 2015/441 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/720 Esas, 2013/864 Karar sayılı,

10.09.2013 tarihinde kesinleşerek 15.12.2019 tarihinde infaz edilen 2 yıl 11 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/1. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşulla salıverme süresine eklenecek miktarın, Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2012 tarihli ve 2011/235 Esas, 2012/274 Karar sayılı ilamındaki 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. İftira Suçu Yönünden