Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8480 K.2023/1205

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, şikâyetçinin kullandığı aracın akülerini sökmek üzere iken yakalandığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziosmanpaşa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2016 tarihli ve 2015/1884 Esas, 2016/646 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 35/2, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği hükmün temyiz edilmesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.22.04.2015 günü saat 04:50 sıralarında şikâyetçinin kullandığı ve suç tarihinde sokak üzerinde açık alana park ederek bırakmış olduğu kamyonetten hırsızlık yapıldığı ihbarı üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin sanığı suç konusu kamyonetin yanında durmakta olan aracın şoför mahallinde otururken yakaladıkları, kimliği tespit edilemeyen diğer şahsın şikâyetçinin kamyonetinin akü kutup başlarını levye ile koparıp aküyü yerinden sökeceği esnada levyeyi atıp kaçtığı, sanığın mahkeme huzurunda aküyü sökerken yakalandığına dair kabulde bulunduğu anlaşılmıştır.

2. UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş doğuş saatinin yaz saati uygulaması da dikkate alınarak 06:11 olduğu tespit edilmiştir.

3. 22.04.2015 tarihli Tutanak dosya içerisinde mevcuttur.

4. Sanığın adlî sicil kaydı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş doğuş saatinin yaz saati uygulaması da dikkate alınarak 06:11 olduğunun anlaşıldığı, 05:11 itibarıyla gece sayılan zaman diliminin sona erdiği dolayısıyla eylemin halen gece sayılan 04:50'de işlendiği dikkate alındığında sanık hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2.Sanığın adlî sicil kaydında yer alan Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2014 tarihli ve 2014/54 Esas, 2014/685 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmış ise de.

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın tekerrüre esas alınan ilâmına konu 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın tekerrüre esas alınabilecek başka sabıkasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR