Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/8486 K.2023/3085

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2012 tarihli ve 2012/18592 Soruşturma, 2012/6841 Esas, 2012/2708 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluğuna ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca adli emanetin 2012/2695 sırasında kayıtlı senetlerin müsaderesine karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2014 tarihli ve 2012/980 Esas, 2014/173 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3.Katılan Hazine vekilinin sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde; Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/3070 Esas, 2020/1366 sayılı Kararı ile dosyadaki delil durumu, tanık Göktuğ Bahadır'ın beyanı, tefecilik yaptığına ilişkin düzenlenen kolluk araştırma tutanağı bir arada değerlendirilerek sanığın tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle beraat hükmü bozulmuştur.

4.Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde 22.01.2021 tarihli ve 2020/591 Esas, 2021/56 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 12.480,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluğuna, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları gereği cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 54 üncü maddesine göre adli emanette kayıtlı senetlerin müsaderesine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz itirazları, sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, suçtan zarar gören ...'a 6.750,00 TL faiz karşılığı para verdiği ve 10.000,00 TL tutarında senet aldığı, suçtan zarar görenin borcuna karşılık 12.500,00 TL ödediği ve sanığın bahse konu senedi iade ettiği ayrıca 2012 yılının Haziran ayında ... 10.400,00 TL borç para verdiği, karşılığında 15.000,00 TL tutarında çek aldığı ve faiz karşılığı ödünç para vermek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilerek tefecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2021 tarihli ve 2020/591 Esas, 2021/56 sayılı Kararında, Dairemiz tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Adli Emanetin 2012/2695 sırasında kayıtlı suça konu senetlerin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenle Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2021 tarihli ve 2020/591 Esas, 2021/56 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasının on birinci paragrafında yer alan "TCK'nun 54/1 maddesi gereği müsaderesine" ibaresinin "dosyada delil olarak saklanmasına" şeklinde değiştirilmek suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,