Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8994 K.2023/1536

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanıklar hakkında şikâyetçiye karşı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından yürütülen iki ayrı soruşturma sonucunda Seydişehir Cumhuriyet Başsavcılığının tarafları ve konusu aynı olan 20.03.2014 ve 07.04.2014 tarihli iddianameleri ile açılan davaların birleştirilmesine karar verilerek tek suçtan yargılama yapılıp hükümler kurulmuş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca 07.04.2014 tarihli iddianame ile mükerrer olarak açılan ve birleşen davanın reddine karar verilerek 20.03.2014 tarihli iddianame ile açılan dava kapsamında sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

II. KARAR