Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9093 K.2023/1385

Karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada bizzat hazır edilen sanık ...'nin yüzüne karşı tefhim edilen 23.09.2014 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 30.09.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanıkların; gündüz vakti katılana ait ikamete rızaya aykırı olarak girdikten sonra ikametten ziynet eşyalarını çalmaları şeklindeki eylemlerinin; suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1 ve 119/1-c. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 23.09.2014 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR