Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9141 K.2023/1437

Sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2016 tarih ve 2015/72376 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, su borcundan dolayı suyunun kesilmesinden sonra mührü kırarak su kullanması eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 163/3, 203/1 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır. 2. Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/318 Esas, 2016/389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulduğuna, sanığın mührü bozarak su kullandığına, kullanılan suyun bedelinin ödenmediğine ve sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dosya kapsamında yer alan 28.04.2015 tarihli tutanak içeriğine göre, borcundan dolayı kesilen sayacın mührünün bozularak su kullanıldığı, borcundan dolayı suyun kesildiği belirtilmiştir.

2.Bilirkişi raporuna göre, davalı dönemde kullanılan su miktarının normal olduğu ve kaçak su kullanılmadığı, karşılıksız yararlanma olmadığı, yapılan tüketimlerin sayaçtan geçerek kaydedildiği, tutanak dönemlerinde kapatılan suyun açılarak kullanıldığı tespit edilmiştir.

3.Mühürleme işlemine dair fotoğraf incelendiğinde, gerçekleşme tarihinin 12.04.2014 olduğu, bu mühürleme işlemine dair mühürleme tutanağı bulunmadığı, 28.04.2014 tarihinde düzenlenen mührün bozularak su kullanıldığına dair tutanağın aynı zamanda mühürleme tutanağı olduğu belirtilmiş ise de, ilk mühürleme işleminin yapıldığı 12.04.2014 tarihine ilişkin herhangi bir tutanak olmadığı tespit edilmiştir.

4.Sanık savunmasında suyun borcundan dolayı kesilerek sayacın mühürlenmesinden sonra borcu ödeyemediğini, mühür kırmadığını, halen kuyu suyu kullandığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı içerisinde yer alan kaçak kullanım tutanağı ve fotoğraf, bilirkişi raporu, sanık beyanları ve tüm dosya kapsamından mühür bozma ve karşılıksız yararlanma suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, Mahkemenin oluşa ilişkin kabulü ve uygulamasında bir isabetsizlik tespit edilmediğinden, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR