Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9358 K.2023/3546

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.01.2016 tarihli ve 2016/199 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında saati tespit edilemeyen bir zaman diliminde iş yeri içinde bulunan cep telefonunu çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,

2.Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/137 Esas, 2016/629 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 168/1, 62, 51 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında beraat kararının verilmesi gerektiğine, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığı verilen hapis cezasının para cezasına çevrilmediği, ertelenmediği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmemesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın mağdura ait cep telefonunu mağdurun çalıştığı ve playstation salonu olarak faaliyet gösteren iş yerinden gündüz vakitlerinde çaldığı, daha sonra tanık D.K'in iş yerindeyken durumun emniyet birimlerine intikal ettiğini öğrenince telefonu kendi isteğiyle polis ekiplerine götürüp teslim ettiği kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği,

2.Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında suça konu telefonu seyyar satıcıdan satın aldığını, hırsızlık yapmadığını beyan ettiği,

3.Kolluk görevlilerince düzenlenen 25.11.2015 tarihli Yakalama Tutanağı, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığınca düzenlenen iletişim tespitine ilişkin belgelerin, 01.07.2016 tarihinde düzenlenen araştırma tutanağının dosya içinde bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Soruşturma evresinde kolluk görevlilerince 25.11.2015 tarihinde düzenlenen Yakalama Tutanağı içeriğine göre eşgal bilgileri verilen sanığın çalıntı telefon satmaya çalıştığı ihbarı üzerine kolluk görevlilerince ilgili yere gidildiği, sanığın elindeki cep telefonu ile telefon satımı yapan iş yerlerine girip çıktığının görüldüğü,

sanık yakalanarak elindeki telefonun kime ait olduğu sorulduğunda seyyar satıcıdan satın aldığını telefonun kapanması nedeniyle yeni İMEİ numarası yükletmeye çalıştığını beyan ettiği, kolluk görevlilerince telefonun açılması istendiğinde PİN şifresini bilmediği için açamadığının görüldüğünün belirtildiği nazara alındığında sanığın rızai bir iadesinin söz konusu olmadığı, bu nedenle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık hakkında Mahkemece "Sanığın fiili gerçekleştirdikten sonra ve yargılama sürecindeki olumlu davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri..." şeklindeki kanuni, yerinde ve yeterli gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin ve "soruşturma aşamasında pişmanlık göstererek telefonu polis ekiplerine teslim etmesi mağdurun şikayetçi olmaması ve herhangi bir zararının bulunmaması,

sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak..." aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca verilen cezanın ertelenmesine karar verildiği ancak sanığa verilen cezanın kısa süreli olmaması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin ve adli sicilindeki sabıkası nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasında ve yine Takdiri Kıymet tutanağına göre suça konu cep telefonun ikinci elinin 500,00 - 600,00 TL arasında satıldığı nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı, ceza miktarı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR