Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9415 K.2023/3708

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2016 tarihli ve 2016/584 Esas sayılı iddianamesi ile, suça sürüklenen çocuğun şikâyetçiye ait ikâmette misafir olarak kalmakta iken şikâyetçinin cep telefonu ile laptopunu gece saat 03.00 sıralarında çaldığı ve bu şekilde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/158 Esas, 2016/711 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 168/1, 31/3, 62, 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve 2 yıl süre ile denetime tabî tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuk lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuğun, şikâyetçinin evinde misafir olarak kaldığı, şikâyetçinin uyuması üzerine suça sürüklenen çocuğun mağdura ait cep telefonu ile laptopunu gece saat 03.00 sıralarında çalarak oradan uzaklaştığı, gündüz saatlerinde ise A.Ç. isimli şahsa bahse konu çalıntı laptopu sattığı, soruşturma aşamasında şikâyetçinin zararını giderdiği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Suça sürüklenen çocuğun ikrara yönelik savunması, Olay, Yakalama, Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı, Takdirî Kıymet Tutanağı, A.Ç. isimli kişinin beyanı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 tarihli, 2012/6-1232 Esas, 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde. 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlaması yetmez.

Failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötü niyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin cep telefonunu ve laptopunu çaldığı, yakalandığında üzerinde bulunan cep telefonunu kolluk görevlilerine teslim ettiği, suça konu laptopu sattığı kişiyi söyleyip soruşturma aşamasında laptopun iadesini sağladığı, ancak söz konusu laptopu satın alan 3. kişinin zararının giderildiğine ya da sanığın satın alandan elde ettiği paranın kazanç müsaderesine konu edildiğine dair bir bilgi, belge veya beyan dosya içerisinde bulunmadığından,

bu husus netleştirilip zararın giderilmesi veya kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim edilmesi halinde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması, aksi takdirde ise cep telefonunun iadesinin sağlanması nedeniyle kısmi iade gereği suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği şikâyetçiden sorularak,

şikâyetçinin kısmi iadeye rızasının varlığı halinde iadenin soruşturma aşamasında yapıldığı gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümleri gereğince ve 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR