Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9461 K.2023/3350

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2015 tarihli ve 2015/20 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın borcundan dolayı sökülen sayacın yerine harici hat çekerek tüketimin belirlenmesini engelleyecek şekilde elektrik kullandığı iddiasıyla karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2.Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/53 Esas, 2016/669 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 163/3, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz istemi kararın yasaya ve hukuka uygun bulunmadığına, 2.Katılan vekilinin temyiz istemi eksik inceleme ile verilen kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.02.10.2014 tarihli Kaçak Elektrik Tutanağı ile sanığın suç konusu meskende borçtan dolayı sökülen sayacın yerine düz bağlantı yaparak sayaçtan geçirilmeksizin ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde elektrik kullandığı, sanığın eylemi tevil yoluyla ikrar ettiği, katılan kurumun zararının giderilmediği anlaşıldığından sanığın karşılıksız yararlanma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. 2.02.10.2014 tarihli Kaçak Elektrik Tutanağı, Tesisat Endeks Dökümü, Tesisat Cari Dökümü dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı Kanun'un 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp,

sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen

karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği, somut olayda katılan kurumun cezasız ve vergili zararının bilirkişi tarafından hesaplanmadığı ve sanığa “bilirkişinin hesapladığı kurumun vergili ve cezasız gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulmadığının anlaşılması karşısında;

suça konu tutanaklara ilişkin olarak katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararının bilirkişiye hesaplattırılıp yukarıda izah edilen şekilde sanığa usulüne uygun bildirimde bulunulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR