Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9501 K.2023/3583

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2015 tarihli ve 2015/1271 Esas No.lu iddianamesi ile, sanığın, kimliği tespit edilemeyen iki şahıs ile birlikte katılanların evine girerek 4.000,00-4.500,00 TL değerinde bilezik çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53/1, 116/1, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık hakkında Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2015/1165 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 53/1, 116/1, 119/1-c, 53/1. maddeleri gereğince 6 yıl ve 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, işlenen suçla ilgisinin olmadığı, olay günü Bilecik'e birkaç yolcu götürdüğü, şahısların 5 dakika beklemesini yolu sorup geleceklerini söyledikleri, daha sonra şahısları İstanbul'a geri getirdiği, bu şahısların kendisine para vermeyince polis karakoluna şikayette bulunduğu, ancak isimlerini bilmediği için işleme konulmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın kendi adına kayıtlı 34... plaka sayılı araçla katılanların oturduğu Küplü Köyüne geldikleri, sanığın aracı yol kenarına park ettiği ve yanında bulunan kimliği tespit edilemeyen diğer şahıslarla birlikte katılanların evine girdiği, katılanların evinden yaklaşık değeri 4.000,00-4.500,00 TL olan para ve ziynet eşyası alarak hırsızlık yaptığı, bu suretle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Katılan ..., babasının bağırması üzerine evinden kaçan kişilerin binerek kaçtığı aracın plakasını 34... olarak bildirmiş, evden kaçan şahısların iki kişi olduğunu söylemiş, aracın sanığa ait olduğu tespit edilmiştir.

3.Katılan ..., saat 18.00 sıralarında bahçeye giderken aracı gördüğünü, içerisinden 3 kişinin indiğini söylemiştir.

4.Sanık soruşturma aşamasında, Kütahya'dan İstanbul'a bu aracı ile seyahat ettiğini, Küplü Köyünden geçtiği sırada adres sormak için köye giriş yaptığını söylemiştir.

5. Bilecik Emniyet Müdürlüğünün 12.11.2015 tarihli Parmak İzi Uzmanlık Raporuna göre, yatak odasında yatak üzerine atılan kına ambalajı üzerinden elde edilen parmak izinin, sanığın sol el orta parmak izi ile aynı olduğu tespit edilmiş olup, rapor dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık her ne kadar atılı suçu kabul etmemiş ise de,katılanların beyanına göre evlerinden kaçarak çıkan şahısların, sanığa ait araca binerek uzaklaştıkları, sanığın suç tarih ve saatinde olay yerinde olduğunu kabul ettiği, Bilecik Emniyet Müdürlüğünün 12.11.2015 tarihli Parmak İzi Uzmanlık Raporuna göre, yatak odasında yatak üzerine atılan kına ambalajı üzerinden elde edilen parmak izinin sanığın sol el orta parmak izi ile aynı olduğu tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemi sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden,

hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR