Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9522 K.2023/3358

A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık hakkında mala zarar verme suçundan neticeten hükmolunan 1.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli ve 2016/138 Esas, 2016/574 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2016 tarihli ve 2016/1151 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, suç tarihinde gece vakti Orhangazi Camii'nin imam odası ve Kuran Kursu odalarına izinsiz olarak girmesi ve cami imamı olan şikâyetçiye ait 70,00 TL parayı ve bilgisayarı çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 143, 116/2-4, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/138 Esas, 2016/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 143/1, 62/1 ve 116/4, 119/1-c, 62, 51. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 1 ay hapis ve erteli 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde saat 22.33 sıralarında kimliği tespit edilemeyen bir başka kişiyle birlikte şikâyetçinin görev yaptığı camiye girerek imam odası bölümünde bulunan şikâyetçiye ait eşyaları ve Kuran Kursu kısmındaki Kuran Kursu öğreticisine ait eşyaları çaldığı, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçları inkar etmiş, olayı hatırlamadığını savunmuştur. Şikâyetçinin aşamalardaki beyanları, sanığın olay yerinde parmak izlerinin tespit edildiğine dair 11.06.2015 tarihli ekspertiz raporu, olay yeri güvenlik kamera görüntülerinden alınan 2 adet fotoğraf çıktısı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR