Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9534 K.2023/7051

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, katılan ... ve ...'e karşı hırsızlık suçundan verilen beraat kararlarını temyiz etmekte hukuki yarar bulunmayan sanık müdafiinin temyiz itirazının sanık hakkında verilen diğer hükümlere, O yer Cumhuriyet savcısının ise şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık, diğer şikâyetçi ...'e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

1-Sanık hakkında, ...'a karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde

Sanığın, şikayetçi ...'a ait işyerinin eklentisi sayılan branda ile kapatılmış yerde bulunan eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen olayda hırsızlık suçunun oluşmasına karşın yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında, ...'a karşı hırsızlık, ... ve ...'e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde

Sanığın, ...'a ait motosikleti, gece vakti, üzerinde anahtarları bulunduğu halde çalarak suç işlemekte kullanması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141. maddesinde öngörülen yine ... ve ...'e ait iş yerlerine girmeye teşebbüs etmesi şeklindeki eylemlerine uyan, 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4. maddesinde öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 12.03.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Sanık hakkında, ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

Mevcut dosya kapsamı incelendiğinde; sanığın, gece vakti, şikayetçi ...'e ait işyerinin kapısını hırsızlık yapmak için açmaya çalıştığı fakat başaramadığı, soruşturma aşamasında verdiği ifadelerinde; suça konu işyerine para ve sigara çalmak için girmeye çalıştığını beyan ettiği anlaşılmakla üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu işlediğinin sübuta erdiği, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,