Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9883 K.2023/3687

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.06.2016 tarihli ve 2016/28068 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, şikâyetçinin iş yerinden paketli kuru yemiş çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 116/2, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/580 Esas, 2016/527 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/2-4, 62, 116/2, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 1 ay hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın hırsızlık kastı ile hareket etmediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçiye ait kuru yemiş dükkanında, 04.06.2016 tarihinde yaşanan hırsızlık olayı üzerine, iş yerine güvenlik kameraları takıldığı, şikâyetçinin 24.06.2016 günü iş yerinde 20 kg fındık ve 10 kg karışık kuru yemişin yerinde olmadığını fark ettiği, iş yerine ait güvenlik kamera kayıtları izlendiğinde, daha önce bu iş yerinde bir süre çalışmış olan sanığın, iş yerine girerek suça konu kuru yemiş paketlerini iş yeri camından dışarı attığının görüldüğü, sanığın kovuşturma aşamasında tevilli ikrarda bulunduğu ve yargılama esnasında karşı tarafın zararını giderdiği, sanığın üzerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya içerisinde yer alan 12.07.2016 tarihli banka dekontuna göre, şikâyetçinin zararının tamamının kovuşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçundan kurulan hükümde, etkin pişmanlık uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 168/2-4 maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/580 Esas, 2016/527 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin