Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10813 K.2025/8030

1. Sanık hakkında kamu malına zarar verme ve kasten yaralama suçlarından verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.12.2020 tarihli ve 2019/3589 Esas, 2020/1760 Karar sayılı ek kararın 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 11.12.2020 tarihli ve 2019/3589 Esas, 2020/1760 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2. Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan verilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/3-a maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "hakkında hükmün açıklanmasına sebebiyet veren dosyanın kesinleşmediğine, şikâyetçiye hiçbir şekilde hakaret etmediğine, şikâyetçinin iddiasından başka bu suçu işlediğine dair delilin bulunmadığına, eşinin de tanık olarak dinlenmesi talebinin dikkate alınmadığına, dosya kapsamında dinlenen tanıkların şikâyetçinin arkadaşları olduğuna, hapis cezasına seçenek yaptırımların tatbik edilmediğine,

cezanın ertelenmemesinin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan verilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesine,