Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10915 K.2025/7665

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, arama kararının usul ve yasaya uygun olmadığına, sanığın hırsızlık kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca hakkında takdiri indirim uygulanan, adlî sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel mahkumiyeti olmayan ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, izlenen olumlu kişiliğine, duyduğu pişmanlığa göre ileride suç işlemekten çekineceği kanaatine varılması sebebiyle TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine rağmen, ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun tartışılmaması,