KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/1141 E., 2025/4319 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1447 E., 2019/939 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak beraat kararı verilmesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
357 kelime·2 dk okuma
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 19.04.2019 tarihli ve 2019/1447 Esas, 2019/939 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,
7201 sayılı Kanun'un 21. maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
merci tarafından, tebligata, 7201 sayılı Kanun'un 23. maddesinin bir ve sekizinci fıkraları ile 7201 sayılı Kanun'un Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, katılanın yokluğunda verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin,
19.04.2019 tarihli gerekçeli kararının doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fıkrası gereğince “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan tebligatın usûlsüz olduğu anlaşılmakla; temyiz incelemesine konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.04.2019 tarihli gerekçeli kararın,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/1141, K. 2025/4319, 11 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama