KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/11473 E., 2025/10827 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/3026 E., 2020/1725 K.
- Suçlar
- Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, kamu malına zarar verme,
- Hükümler
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, İlk derece mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
556 kelime·3 dk okuma
Katılan ... vekilinin temyiz isteminin kamu malına zarar verme suçuna yönelik olduğu, sanık müdafiin temyiz isteminin ise her iki suça yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/3-a, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedildiği ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği; kamu malına zarar verme suçundan ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verildiği;
sanık müdafii ile katılan ... vekilinin istinaf talepleri üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince duruşma açılarak kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçuna yönelik olarak ilk derece mahkemesi kararının tekerrür hükümlerinin uygulandığı kısmında yer alan "...ikinci kez..." ibarelerinin "...birinci kez..." şeklinde değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine; kamu malına zarar verme suçuna yönelik olarak ise ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak,
sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına hükmedildiği ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla; hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,
298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu yönünden katılan beyanları dışında mahkûmiyete yeterli herhangi bir delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, kamu malına zarar verme suçu yönünden ise oluşan zararın karşılandığına, bu suç yönünden de sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine;
katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin, yasal ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret ve kamu malına zarar verme, suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi (kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret) ve ilk derece mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine (kamu malına zarar verme) dair verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/11473, K. 2025/10827, 3 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama