Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11591 K.2022/18881

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasıyla mahkûmiyetine dair kurulan 26/02/2021 tarihli ve 2020/1303 E., 2021/295 K. sayılı hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince gerçekleştirilen inceleme neticesinde anılan mala zarar verme suçuna ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair 07/07/2021 tarihli ve 2021/1129 Esas, 2021/1395 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin olarak verilmesinin ardından sanık tarafından öğrenme üzerine sunulan 08/10/2021 tarihli dilekçeyle kendisine gerekçeli kararın tebliğ edilmediğini, bu nedenle kendisine temyiz hakkı verilerek dosyanın Yargıtay’a gönderilmesini talep etmesi üzerine ilk derece mahkemesince,

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07/07/2021 tarihli kararının kesin nitelikte olduğu ve temyizi mümkün olmadığı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine dair verilen 18/10/2021 tarihli ek kararın da sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla,