KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/11655 E., 2025/7683 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1370 E., 2020/2018 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
374 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini belirttiği, suç kastının bulunmadığı nazara alınmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmasına, suçun maddi ve manevi unsuru oluşmadığı halde eksi ve yetersiz inceleme ile hüküm kurulduğuna, tanık beyanları ile sanığın beyanları arasında çelişki bulunduğu, sanığın cezalandırılmasına gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin yeterli inandırıcı delilin bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın,katılanın iş yerine yüzüne maske takıp girerek haksız olarak ele geçirdiği kasa anahtarı ile kasayı açıp içinden altın çalma eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h kapsamında kalan suç ile birlikte aynı zamanda 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-f kapsamında kalan hırsızlık suçlarını da teşkil ettiği sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h,d,f maddelerine göre cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/11655, K. 2025/7683, 29 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama