Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11918 K.2025/7180

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, mağdurun ifadelerine çelişki dolayısıyla itibar edilmemesi gerektiğine, motorun yerini söyleyerek bulunmasını sağlayan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2019 tarihli ve 2018/516 esas, 2019/282 Karar sayılı ilâmına konu 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesi uyarınca verilmiş olan mahkûmiyet hükmüne dair, Mahkemenin 18.11.2020 tarihli ek kararı ile uzlaşma sağlanamadığından talebin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.